ELLERİMDE GÜL KOKUSU

Ben geldim, çocukların anası
Kardeşlerin bacısı, güzelliğin baş tacı
Alasın gönlümdeki sevinci
Tüketesin hüznü diye, şefkatimle geldim

Ben geldim ey dünya.!
Barışın ve umudun rüzgarı esecek damarlarında
Ne kadar uzak ve ne kadar zor geliyor sana
Zulmün pençesinden kurtulmak
Sevmekten öte bir yer kalmasın diye dünyada
Adayacağım ömrümü umuda

Kolay mı sanırsın onurlu yaşamak
Hiç durmadan karartılan hayata
Yepyeni renkler katmak
Ardında hiç bir keder bırakmadan
Ve darılmadan gidene
Bir anda çıkıp geleni kucaklamak
Adaletsizliğe göz yummadan
Ve hiç bir karşılık beklemeden
Umudun çalınacağını hissetsen de
Direniş saflarında sabırla koşmak

Bir gülün kokusu gibi
Uçup gider hayat
Ben taşırım yükünü rüzgarın
Bak, ellerimde
Dağların vadilerini oyan ırmağın
Kıvrılan çizgileri akıyor
Doğanın bereketini koruyor emeğim
Umudu kıranlara inat

Ne kalır elde avuçta, ne kalır
Damarlarım çatlasa da
Zalimin gözlerindeki kin
Bulaşmayacak kanıma
Öldürmeyeceğim ve çalmayacağım
Hiç bir hayatı

Yalnız bana ait olamaz bu dünya
Bizim dünyamız, birleşip bölüşen
Ve sevişen bir döngüyle kucaklamalı insanlığı

Aydın Mutlu Dinçoğul

ECE TEMELKURAN / FOTOGRAF MUHSIN AKGUN / CAN YAYINLARI
ECE TEMELKURAN / FOTOGRAF MUHSIN AKGUN / CAN YAYINLARI

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir