UMUDUM…

UMUDUM

Gün batımıdır
Bir bakarsın doruklarda kar
Bir bakarsın çiçekler açar
Dalmışsın yitik hayallerine
Bitmez mi çilem dercesine
Ne düşünürsün cahil kaderim
Yine hangi renkten biçersin düşlerimin dokusunu.
Ellerim asırların nasırını taşır
Gönlüm yine gül bahçesi
Dokunmayın gözlerimin buğusuna
Dilimde yarimin tükenmez nefesi
Ben bilirim kaç göç yıllarını
Bir ben bilirim aç bebelerimin
Yalın ayak uykusuz gecelerini
Saklıdır çığlıklarım can evimde
Gözlerim sırlı, dudağım mühürlü
Şahittir Dersimin yalçın vadileri
Yıkılası zalimlerin oyunu, dağlarım hileyle doldu
Yakılan asırlık ormanlar değil
Fidan gibi gençliğimdi
Bahar geldi gül yüzlüm, yine bahar geldi
Tohuma durdu çiçekler
Gençlerin gözlerinde sevda dirildi
Zulüm tükenmese de
Bir bakışınla umudum canlanıverdi

Aydın Mutlu Dinçoğul

12642527_1550957268559704_799164187217861253_n

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir